Damadım bana yıllarca saygılı davrandı. Her akşam kapımı çalar, küçük jestlerle beni önemserdi. Ölüm haberini aldığımda inanamamıştım.

Cenazeden sonra, onun bıraktığı bir ses kaydıyla baş başa kaldım. Tesadüfen değil, adıma bırakılmış bir sürü zarfın arasından çıktı. Kayıtta sesi titriyordu ama sözleri nettı:

“Sana söylemem gereken bir şey var. Meral biliyor ama söylemiyor. Sen bunu öğrendiğinde her şey değişecek.”

O ana kadar aklımda tek bir düşünce vardı. O, bizim ailemizin koruyucusuydu. Bana yıllardır saygı gösteren adam nasıl böyle bir dosya bırakırdı Elimdeki kayıt beni sarstı, ama aynı zamanda aradığım kapıyı açtı.

Ertesi gün evin içinde sessizlik çöktü. Dosyaları karıştırdım. Banka dekontları, gizli notlar, bazı tarihli mesajlar. Hepsi bir resim çiziyordu ama görünür parçalar eksikti. Kızımın adı her yerdeydi. Kızımın imzası bir belge üzerinde duruyordu. Kızımın sesini de duymaya başladım, geçmiş sohbetlerden kalan uğultular gibi.

Bora beni uyarmıştı, ama bana açık açık ne olduğunu söylememişti. Nedenini bilemiyordum. Kayıtta ‘‘Bunu seninle yüzleşeceğim bir gün değil, şimdi öğrenmen daha doğru’’ diyordu. Onun niyeti neydi. Kızım neden saklıyordu. Evimin içinde bir ihanet ağı mı örülmüştü yoksa ben yıllardır bir gerçeği göremeyen saf bir kad mıydım

Kayıt çalmaya devam ettikçe kalbim sıkıştı. Her kelime beni daha derine çekiyordu. Duyduklarım gerçek olamaz gibiydi ama kağıtlar ve dekontlar yalan söylemiyordu.

Şimdi önümde iki seçenek vardı. Susup her şeyi olduğu gibi kabul etmek ya da kapıları aralayıp gerçeği ortaya çıkarmak. Cesaretimi topladım ve bir plan yaptım. Ama planımın sonunda beni neyin beklediğini bilmiyordum. Son sözü kayıtta kendisi söylemişti ve o söz yüzümde bıraktığı izlerle birlikte hâlâ hava gibi duruyordu

Ve o son cümle hâlâ havada asılı: “Gerçek seni yıkacak da ayağa kaldıracak da devamını okumak için..Ayrıntılar diğer sayfada haberimiz detayındadır..HABERİN DEVAMINI OKUMAK İÇİN FOTOĞRAF ÜZERİNDEN DİĞER SAYFAYA GEÇİŞ YAPINIZ.